تبلیغات
رایحه نجابت - مطالب چکیده ای از اندیشه های بزرگان


درباره وبلاگ

در فرهنگ لغات خود، حجاب را پاکی صداقت معنا کن در فرهنگ لغات خود حجاب را آیینه نادیده معنا کن.



آرشیو مطالب


کتابنامه

آثار و برکات عفاف و حجاب، افتخار جمهوری اسلامی به عفاف و حجاب زنان، کشف حجاب رضا خانی چرایی تلاش غرب در مبارزه با عفاف و حجاب...



پیوند های روزانه
  • مطالب جالب در مورد پیامبران
  • منجی مهربان
  • هراطلاعاتی میخوای اینجا هست
  • حرفهای من
  • یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور
  • پایگاه اطلاع رسانی سبطین علیهما السلام
  • بارون
  • شهدا شرمنده ایم
  • محب الحسین
  • انتهاےِدوستــ داشتنــ ،آنـ سوے ابدیتــ
  • صفحه شخصی محسن اسمی
  • مشکات اندیشه.
  • راحوما
  • شهیده ثناپردل
  • السلام علیک یااباصالح المهدی
  • جریان شناسی وت مسائل سیاسی
  • مشتعل عشق علی ام
  • فقط خدا
  • دنیا نیاز به نماز
  • چهارده گوهر آسمانی
  • شهدارایادکنیدحتی با ذکرصلوات
  • در مقتل گمنامی
  • عطر ماندگار
  • افلاکیان
  • اسلامیت
  • سلحشوران آریا
  • دانشجویی شاهیندژ
  • دوران نزدیک به ظهور
  • دل نوشته های من
  • راحیل
  • خدایا حلالم کن
  • اینجا به روز بمانید.
  • خلوت عباسیه
  • عشق74
  • یاد محبوب
  • داروخانه معنوی
  • رزمندگان سایبری
  • ٪باشگاه خبرنگاران٪
  • زمردی در دل کویر
  • ×بسیجیان گمنام×
  • یک پله مانده تا او
  • سبدتنهایی
  • دفتر دل
  • نور
  • بسیجی
  • عشق74
  • فانوس جزیره
  • از نـســل گــل یــاس
  • دل نوشته های طلایی
  • أَن لَّیْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّامَاسَعَى
  • *(بفـرمـایـیـد در خـدمـتـیـم مهم)*
  • عشــق حسـین عـلیه السـلام
  • * سربند یا زهرا(س) *
  • ولایت فقیه
  • حجاب
  • بنت الحسین
  • طلـبـه پاسخگـو
  • ** گـل نـرگــس **
  • بــی نـهایت تــــــــا خـــدا
  • پایــگاه مــذهبی چهارده معصوم(ع)


  • پیوند ها

    ۱۱) بوده اند کسانی که اگر معصیت یا خلافی از آنها صادر می شد یا غذای ناپاکی می خوردند، متوجه می شدند و می گفتند: تاریک شدیم، حجابی حاصل شد. [همان:۲/۴۲۶]

    ۱۲)ترک معصیت، حاصل نمی شود به طوری که ملکه شخص بشود، مگر با دوام مراقبه و یاد خدا در هر حال و زمان و مکان و در میان مردم و در خلوت. [به سوی محبوب:۲۳]

    ۱۳) مواعظ عملیه، بالاتر و مؤثرتر از مواعظ قولیه است! [همان: ۳۳]

    ۱۴) از خدا می خواهیم که عیدی ما را در اعیاد شریفه اسلام و ایمان، موفقیت به عزم راسخ ثابت دایم بر ترک معصیت قرار بدهد، که مفتاح سعادت دنیویه و اخرویه است! [همان: ۳۵]

    ۱۵) هر که عمل کرد به معلومات خودش، خداوند مجهولات او را معلوم می فرماید! [همان:۴۶]

    ۱۶) نماز شب، مفتاح توفیقات است [کلید موفقیتها است]. [ همان: ۷۹]

    ۱۷) وقتی که روح انسان به عالم دیگر رفت، می فهمد این همه تشریفات در دنیا لازم نبود. [در محضر بهجت: ۲/۴۰۵]

    ۱۸) ما باید در اعتقادات و اعمال، چه عمل شخصی مان و یا عمل نوعی و اجتماعی مان و در عبادتمان، از تحصیل رضایت خدا، لحظه ای غافل نشویم و مسامحه نکنیم که اگر مسامحه بکنیم، در همان آن، خاسر و زیانکار شده ایم! [فیضی از ورای سکوت:۵۳]

    ۱۹) مدام به قرآن نگاه کردن، دوای درد چشم است. [در محضر بهجت: ۲/۲۸۰]

    ۲۰) اگر از قرآن استفاده نمی کنیم، برای آن است که یقین ما ضعیف است. [همان: ۲/۲۸۰]

    ۲۱) ملائکه، صدای ما را ضبط می کنند، هم از گفتار ما، هم از اصل و نیت گفتار ما که به داعی الهی صادر شده است، یا نفسانی و شیطانی، عکسبرداری می کنند. [همان: ۲/۱۰۰]

    ۲۲) نسبت این دنیا و عالم آخرت، مثل شکم مادر و عالم رحم با این عالم است (والموت ولاده الروح: مرگ، تولد روح است.) [همان: ۲/۲۳۵]

     

    منبع : رایحه خوشبختی


    / نظرات ()
    طبقه بندی: ماه رمضان ،  اندیشه های چهارده معصوم(ع) ،  چکیده ای از اندیشه های بزرگان ، 
    تاریخ : جمعه 31 اردیبهشت 1395   ارسال توسط نسل سومی
    ۱) هر روز، یک روایت از کتاب (جهاد النفس) وسائل الشیعه را مطالعه کنید. در واضحاتش بیشتر فکر کنید. بعد این را در خودتان می بینید که سر یک سال، عوض شده اید! [همان: ۱۴۳]

    ۲) بعضی گمان می کنند که ما از ترک معصیت عبور کرده ایم؛ غافلند از این که معصیت، اختصاص به کبائر معروفه ندارد، بلکه اصرار بر صغائر هم، کبیره است. [به سوی محبوب: ۳۴]

    ۳) هیچ ذکری بالاتر از ذکر عملی نیست. هیچ ذکر عملی، بالاتر از ترک معصیت در اعتقادیات و عملیات نیست. [همان: ۴۰]

    ۴) باید بدانیم علاج ما، اصلاح نفس است در همه مراحل، و از این مستغنی نخواهیم بود و بدون این، کار ما تمام نخواهد شد. [همان: ۱۰۴]

    ۵) خدا می داند یک صلواتی را که انسان بفرستد و برای میتی هدیه کند، چه معنویتی، چه صورتی، چه واقعیتی برای همین یک صلوات است! [همان: ۱۱۴]

    ۶) انسان باید دائم الذکر باشد! زیرا کسی که دائم الذکر باشد، همواره خود را در محضر خدا می بیند و پیوسته با خدا سخن می گوید. [برگی از دفتر آفتاب: ۱۴۴]

    ۷) اگر جلوی خود را در ارتکاب معاصی نگیریم، حالمان به انکار و تکذیب و استهزا به آیات الهی، و یا به جایی می رسد که از رحمت خدا ناامید می شویم! [در محضر بهجت:۱/۱۹۳]

    ۸) التزام به سنخ دعاهای اهل بیت (علیهم السلام) اولین مرتبه اش، مجالست و مؤانست با آنها است. [همان: ۱/۲۴۶]

    ۹) در تعبدیات، کوه کندن از ما نخواسته اند، سخت ترینش نماز شب خواندن است که در حقیقت، تغییر وقت خواب است نه اصل بی خوابی، بلکه نیم ساعت زودتر بخواب، تا نیم ساعت زودتر بیدار شوی! [همان: ۲/۱۷۰]


    ۱۰) در قضیه حضرت یوسف (علیه السلام) آمده است: (اخرج علیهن: بر آنان بیرون آی.) فقط یک دیدار بود، و پس از دیدن جمال حضرت یوسف… دستها را قطع کردند و بی اختیار شدند!… پس اهل شهود که کشف آنها به مراتب قوی تر است، چگونه با مشاهده جمال و کمال مطلق، به هر چه غیر او است پشت پا نزنند؟! [همان: ۲/۱۷۶]
    ادامه در پست بعدی
    منبع: رایحه خوشبختی


    / نظرات ()
    طبقه بندی: ماه رمضان ،  چکیده ای از اندیشه های بزرگان ، 
    تاریخ : یکشنبه 31 خرداد 1394   ارسال توسط نسل سومی

    قرآن مجید هنگام بازگویی داستان دختران شعیب و حضرت موسی(ع) می‌فرماید: «جائت احداهما تمشی علی استحیاء: یکی از آن دو دختر در حالی که با حیا راه می‌رفت، آمد.

    علامه طباطبایی در تفسیر این آیه می‌فرماید:

    «اینکه خداوند کلمة استحیاء را نکره و بدون الف و لام آورده، برای رساندن عظمت آن حالت (یعنی حیا) بوده است و منظور از اینکه «راه رفتنش براستحیا بوده» این است که عفت و نجابت از طرز راه رفتنش پیدا بوده است.»

    علامه مجلسی نیز در توضیح این بخش از آیه می‌فرماید:

    «یعنی آن دختر باحیا و آن گونه که عادت زنان باحیاست راه می‌رفت و نیز گفته شده است با آستین لباس، صورت خود را پوشانده بود».

    با دقت در این آیة شریفه، اهمیت حیا فهمیده می‌شود، زیرا اگر اهمیتی نداشت (ظاهرا) لزومی نداشت خداوند آن را متذکر شود آن هم با عبارتی که بیانگر عظمت این حالت است؛ به این معنا که اگر حیا مانند سایر حالات، معمولی و کم‌اهمیت بود، ذکر آن لغو و بی‌فایده بود.

    حیا در ادیان الهی

    بی‌مناسبت نیست اکنون که دیدگاه اسلام پیرامون حیا مطرح شد، دیدگاه برخی ادیان دیگر(که ریشة الهی داشته‌اند) نیز مطرح شود.

    در انجیل، کتاب مقدس مسیحیان آمده است:

    «و زنان نیز به لباس مزین به حیا و پرهیز(نه به گیسوها، طلا، مروارید یا رخت‌های گرانبها) خود را بیارایند». همچنین آمده است:

    «... با جوانان چون برادران رفتارنما و با پیره زنان چون با مادران؛ و با زنان جوان چون با خواهران با کمال حیا».

    در برخی از کتب زرتشتیان نیز به این موضوع مهم اشاره شده است؛ به عنوان نمونه در قسمتی از اندرزهای «آورباد ما را سپند» موبد موبدان چنین آمده است:

    «دختر شرمگین [خود] را دوست بدارد و او را به مردی هوشیار و دانا به عروسی ده... با زن فرزانه و شرمگین عروسی کن و او را دوست بدار».

    ممکن است کسی وضعیت فعلی پیروان ادیانی مانند مسیحیت را دلیل بر بی‌تفاوتی این ادیان نسبت به صفت حیا بداند، ولی واقعیت چنین نیست، زیرا رویة فعلی آنان، هم با دستوران دینی‌شام سازگار نیست هم با رویة مسیحیان گذشته هماهنگی ندارد.

    ویل دورانت در «تاریخ تمدن» طی تصویری که از برگزاری اعیاد مسیحیان و ایام شادی وتفریح آنان ارائه می‌دهد، می‌نویسد:

    «چادر و روبند برای همگان حتی برای خانم‌های اشراف ضروری بود و در اعیاد نیز کسی آن را کنار نمی‌گذاشت... و حتی برای تفریح با حجب و حیای کامل در مجالس انس یا گردش‌های دور از اغیار شرکت می‌جستند».

    «حیا یک ویژگی شخصیتی است که باعث می‌شود، فرد نسبت به وقوع کاری که آن را زشت می‌داند نوعی احساس بازدارنده یا ناراحت‌کننده داشته باشد».

    فلسفة وجودی حیای بیشتر در زنان

    پیش از آنکه وارد این بحث شویم تذکر این نکته لازم است که نگرش دانشمندان ونویسندگان به حیای زن، نگرش دانشمندان و نویسندگان به حیای زن، نگرش خاصی است، به گونه‌ای که احساس می‌شود ماهیت حیای زن با سایر اقسام حیا متفاوت است. حیا به صورت مطلق یعنی پرهیز از زشتی و حیای زن یعنی پرهیز از زشتی و حیای زن یعنی پرهیز و دوری از مزد؛ به عبارت دیگر «حیای زن یعنی حریم ودورباشی که زن خود به خود در زمنیة روابط زن و مرد از خویش بروز می‌دهد». حتی ممکن است این حالت شامل مقدمات ارتباط زن و مرد(مثل خواستگاری) هم بشود. با توجه به این نکته (یعنی تفاوت حیای زن با سایر اقسام حیا) امکان دارد علمی مانند «گفتن بله به پدر در پاسخ این سوال که آیا قصدازدواج داری یا نه؟» کار زشتی نباشد، ولی دختر از گفتن آن شرم کند.

    البته ممکن است بتوان دلیلی برای زشت بودن آنچه به نظر زشت نمی‌رسد، پیدا کرد و در نتیجه حیای زن را همان پرهیز از زشتی دانست و تفاوتی میان حیای زن و سایر انواع حیا قائل نشد، ولی ما فعلا وارد این بحث پیچیده نشده و به همان فلسفة وجود حیای بیشتر در زن می‌پردازیم.

    همیشه شنیده‌ایم زن باید با حیا باشد، به گونه‌ای که در بسیاری از موارد به محض شنیدن کلمة حیا، ذهن متوجه به جنس زن شده و کمتر متوجه مرد می‌شود! بزرگان علم و دین نیز براین مسئله تاکید کرده و حیا را (در عین آنکه برای مردم لازم می‌دانند) برای زنان ضروری‌تر شمرده‌اند.

    مونتسکیو می‌نویسد: «...تمام ملل جهان براین عقیده مشترک هستند که زنان باید حجب و حیا داشته باشند».

    پیامبر(ص) می‌فرمایند:

    «الحیاء عشره اجزاء فتسعه فی النساء و واحد فی‌الرجال: حیا ده بخش است. نه بخش آن در زنان و یک بخش آن در مردان است». همچنین از آن حضرت نقل شده است:«حیا زیباست، ولی از جانب زنان زیباتر است».



    / نظرات ()
    طبقه بندی: حجاب و عفاف ،  اندیشه های چهارده معصوم(ع) ،  چکیده ای از اندیشه های بزرگان ، 
    تاریخ : سه شنبه 11 شهریور 1393   ارسال توسط نسل سومی

    انسان‌ها فطرتاً زیبادوست و طینت طلب‌اند، اما زن از آنجا که مظهر جمال و محبوب بودن است، علاقة او به زیور، آرایش و خودنمایی بیشتر از مرد می‌باشد و از طرفی مرد نیز می‌خواهد همسرش را آراسته به زیور و آرایش ببیند.

    به عبارت دیگر خالق هستی به منظور حفظ و استحکام بنیان خانواده، طبیعت زن را هلاقمند به زیورآلات و آراستن خویشتن قرار داد تا در پرتو آن، عشق و دلدادگی همسرش را بیشتر کرده و محبوبیتش نزد او همیشگی باشد و در نتیجه مرد نسبت به خانواده و تعهدهایش وفادار بماند. از طرف دیگر زن را به سلاح عفاف و حیا مجهز نمود تا تعدیل و کنترل‌کنندة خصلت زینت‌خواهی و خودنمایی او باشد.

    بدیهی است اگر این عفت و حیای زن نابود یا کاسته شود، در خودآرایی و جلوه‌گری راه افراط و زیاده‌روی را خواهد پیمود و این عمل به خارج از خانه و ایجاد تحریک جنسی در جامعه کشیده خواهد شد، که از عواقب خطرناک آن انحطاط و سقوط مقام معشوق و محبوب بودن زن و فروریختن بنیان خانواده یا ایجاد اختلاف و شکاف میان آنها می‌باشد.

    تاکید اسلام به زیباسازی زن و شوهر برای یکدیگر به ویژه خودآرایی زن در محیط خانواده و قراردادن ثواب و پاداش و فضیلت‌های زیاد برای آن، مبتنی براین نیاز زن و مرد است تا در پرتو تامین درست آن، از تعدی، انحراف، بیراهه رفتن و خودنمایی در جامعه جلوگیری شود.

    حیا در کلام دانشمندان غیرمسلمان

    باتوجه به فضای حاکم برجهان شهوت زدة امروز، اعتراف دانشمندانی که نگرش دینی ندارند به حسن موضوعی مانند حیا بیانگر اهمیت خاص و انکار ناپذیر آن است. البته ما نمی‌گوییم تمام دانشمندان غیرمسلمان به ضرورت حیا متعرف هستند، ولی اعتراف تعداد اندکی از آنان نیز قابل توجه است.

    ویل دورانت، دانشمند آمریکایی می‌گوید:

    «حیا یکی از بهترین صورتهای روحی عشق است و تا شکوه درخشندگی بی‌مانندی بالا می‌رود و گاهی برعجیب‌ترین دواعی نفسانی غالب می‌گردد».

    پرفسور «اسوالد شوارتز»، پزشک و روان‌شناس اتریشی، در کتاب «روان‌شناسی جنسی» خود می‌نویسد:

    «علاوه بر مردم شناسی، تجزیه و تحلیل روان‌شناسی نیز ثابت می‌کند که احساس شرم یکی از صفات عمده نوع بشر است، هیچ قبیله‌ای هر قدر هم بدوی باشد، دیده نشده است که از خود شرم بروز ندهد، بچه‌های کوچک نیز شرم دارند. در طی دوران رشد بشر و همچنین در خلال رشد افراد بر وسعت موضوعاتی که مورد حمایت شرم قرار می‌گیرد، افزوده می‌شود، حمایت وظیفة مخصوصی است که برعهدة شرم‌گذارده شده است».

    او در ادامه می‌نویسد:

    «بعد از جنس که اصل و هسته است، شرم از کل شخصیت ما، نه در شکل منحط آن مثل خودپرستی، بلکه در معنای صحیح «قدرخودشناسی» حمایت می‌کند».

    «مونتسکیو»، دانشمند فرانسوی، در کتاب مشهور خود که با نام «روح‌القوانین» به فارسی ترجمه شده است، فصلی با عنوان «حجب و حیای طبیعت» دارد و در ضمن بیان اهمیت حیا و لزوم حفظ آن می‌نویسد: «حجب و حیا و خودداری مطابق قوانین طبیعت است».

    دکتر «فلاسن»، استاد دانشگاه روچستر، می‌گوید: «خجالت کشیدن از کارهای زشت و حیا علامت سلامت است».



    ادامه مطلب / نظرات ()
    طبقه بندی: حجاب و عفاف ،  چکیده ای از اندیشه های بزرگان ، 
    برچسب ها: آرایش برای همسر، شرم و حیا، علامه مجلسی، علامه راغب اصفهانی، سمان فارسی، حیا در کلام معصومین، حیا در کلام اندیشمندان غیر مسلمان،
    تاریخ : سه شنبه 21 مرداد 1393   ارسال توسط نسل سومی

    به گزارش پایگاه اطلاع رسانی عالمون در قم، حضرت آیت‌الله حسین وحید خراسانی از مراجع تقلید در درس تفسیر خود در مسجد اعظم قم، به ادامه تفسیر سوره «یس» پرداخت و با اشاره به آیه «وَجَعَلْنَا مِن بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّافَأَغْشَیْنَاهُمْ فَهُمْ لاَ یُبْصِرُونَ» گفت: این دعای حجاب است و آنچه از روایات استفاده می‌شود این است که ائمه اطهار(ع) به این آیه احتجاج می‌کردند.

    این مرجع تقلید به روایتی که مرحوم طبرسی در احتجاج نقل کرده اشاره کرد و ابراز داشت: شخصی یهودی به حضرت علی(ع) گفت: حضرت ابراهیم(ع) در مقابل نمرود و آتش او سه حجاب داشت، ایشان فرمودند؛ آن سه حجاب را پیامبر اعظم(ص) با زیاده دو حجاب دیگر دارا بودند.

    آیت‌الله وحید خراسانی با بیان این‌که یک حجاب پیامبر اعظم(ص) هنگام خواندن قرآن بود، اظهار کرد: خداوند در این باره خطاب به پیامبر(ص) می‌فرماید؛ هرگاه به قرائت قرآن مشغول می‌شوی میان تو و کسانی که ایمان ندارند حجاب قرار می‌دهیم

    به این آیه احتجاج می‌کردند.



    ادامه مطلب / نظرات ()
    طبقه بندی: حجاب و عفاف ،  چکیده ای از اندیشه های بزرگان ، 
    برچسب ها: حجاب، آیت الله سیستانی، سوره نور،
    تاریخ : سه شنبه 15 بهمن 1392   ارسال توسط نسل سومی
    (تعداد کل صفحات:2)      [1]   [2]  


    فهرست اصلی


    موضوعات


    مطالب اخیر


    نظر سنجی
    مهم ترین علت بدحجابی از نگاه افراد بدحجاب چیست؟










    برچسب ها


    امکانات جانبی


    حدیث موضوعی


    نوای وبلاگ



    آمار وبلاگ
  • بازدیدهای امروز : نفر
  • بازدیدهای دیروز : نفر
  • كل بازدیدها : نفر
  • بازدید این ماه : نفر
  • بازدید ماه قبل : نفر