تبلیغات
رایحه نجابت - مطالب خداوند


درباره وبلاگ

در فرهنگ لغات خود، حجاب را پاکی صداقت معنا کن در فرهنگ لغات خود حجاب را آیینه نادیده معنا کن.



آرشیو مطالب


کتابنامه

آثار و برکات عفاف و حجاب، افتخار جمهوری اسلامی به عفاف و حجاب زنان، کشف حجاب رضا خانی چرایی تلاش غرب در مبارزه با عفاف و حجاب...



پیوند های روزانه
  • مطالب جالب در مورد پیامبران
  • منجی مهربان
  • هراطلاعاتی میخوای اینجا هست
  • حرفهای من
  • یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور
  • پایگاه اطلاع رسانی سبطین علیهما السلام
  • بارون
  • شهدا شرمنده ایم
  • محب الحسین
  • انتهاےِدوستــ داشتنــ ،آنـ سوے ابدیتــ
  • صفحه شخصی محسن اسمی
  • مشکات اندیشه.
  • راحوما
  • شهیده ثناپردل
  • السلام علیک یااباصالح المهدی
  • جریان شناسی وت مسائل سیاسی
  • مشتعل عشق علی ام
  • فقط خدا
  • دنیا نیاز به نماز
  • چهارده گوهر آسمانی
  • شهدارایادکنیدحتی با ذکرصلوات
  • در مقتل گمنامی
  • عطر ماندگار
  • افلاکیان
  • اسلامیت
  • سلحشوران آریا
  • دانشجویی شاهیندژ
  • دوران نزدیک به ظهور
  • دل نوشته های من
  • راحیل
  • خدایا حلالم کن
  • اینجا به روز بمانید.
  • خلوت عباسیه
  • عشق74
  • یاد محبوب
  • داروخانه معنوی
  • رزمندگان سایبری
  • ٪باشگاه خبرنگاران٪
  • زمردی در دل کویر
  • ×بسیجیان گمنام×
  • یک پله مانده تا او
  • سبدتنهایی
  • دفتر دل
  • نور
  • بسیجی
  • عشق74
  • فانوس جزیره
  • از نـســل گــل یــاس
  • دل نوشته های طلایی
  • أَن لَّیْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّامَاسَعَى
  • *(بفـرمـایـیـد در خـدمـتـیـم مهم)*
  • عشــق حسـین عـلیه السـلام
  • * سربند یا زهرا(س) *
  • ولایت فقیه
  • حجاب
  • بنت الحسین
  • طلـبـه پاسخگـو
  • ** گـل نـرگــس **
  • بــی نـهایت تــــــــا خـــدا
  • پایــگاه مــذهبی چهارده معصوم(ع)


  • پیوند ها

    خدای من! 

    اگر اطاعت امر تو نبود هرگز با کوره خاطر خویش بر ساحل دریای یاد تو گذر نمی کردم چرا که می دانم ظرف وجود من

    شایسته من است، نه بایسته تو

    و کاسه دل من به اندازه ظرفیت خویش از بحر تو آب ذکر برمی دارد، و نه به وسعت بی کرانگی تو

    و کجا پای ناتوان مرا قدرت نیل به شناختگاه مقام مقدس توست؟

     

    خدایا! 

    هم یاد کردن ما تو را، لطف توست و هم یاد کردن تو، ما را.

     

    خدایا! 

    همین که به اذن تو بر ذهن این ناپاک، یاد پاکی مطلق می گذرد مرا بزرگترین نعمت توست

    و همین که این آلوده را نام منزه تو بر زبان می رود مرا عظیم ترین لطف توست.

     

    خدایا! 

    تو منزه تر از آنی که بر زبان ما به تنزیه بگذری. 

    و تسبیح تو برتر از آنست که تا اوج دلهای ما تنزل کند.  

    و تقدیس تو فراتر از آن که خود را به بالهای قلب ما بیالاید.

     

    اما خدای من!

     

    ما را به خویش خوان در هویدا و نهان واز روشنای ذکرت بر ما بتابان، در صبح و شامگاهان.

     

    و از زلال خاطره ات ما را بنوشان، در آشکار وپنهان ونسیم یادت را بر دلهای ما بوزان، در بهار وخزان.

     

    خدای من!

     

    میان ما و خویش الفتی نهانی ساز و پیوندی خفیه، و ما را توفیق تلاشی بی شائبه و صادقانه عنایت کن و کوششی

    که ما را تا بوستان رضایتت برساند و از میوه پاداش تو، به ما بچشاند.

     

    خدای من!

     

    دلها کجا بی یاد تو آرام می شود و قلبها کجا بی گرمای نفس تو مطمئن؟

     

    خدای من!

     

    چه دلهای سرگشته که شیفته تو گشت و چه قلبها که بی تاب و دیوانه تو شد و 

     چه عقلها که معرفت تو را گرد هم آمد و راه به جایی نبرد.

     

    خدای من!

     

    این جانهای بی قرار جز لحظه دیدار آرام و قرار نمی گیرند.

     

    خدایا!

     

    تو منزه هر مکانی و عبود هر زمانی و موجود در هر لحظه و آنی، تو منادی هر زبانی و معظم هر دل و جانی!

     پناه بر تو اگر لذتی بی یاد تو نام لذت بگیرد و راحتی بی انس تو نام راحت پذیرد.

     پناه بر تو که جان جز در جوار قرب تو روی مسرت ببیند و شغلی از طاعتت مایه نگیرد.

     

    خدای من!

     

    تو گفتی به حق و چه صادقانه و صمیمانه که: « ای ایمان آورندگان! یاد خدا کنید، زیاد و همیشه و هر آن و هر لحظه و

    تسبیح و تنزیه او کنید هر صبح و شام ».

     

    گفتنی به حق و چه بزرگانه و دلسوزانه که: 

    « یادم کنید تا از یادتان نبرم، بخوانیدم تا دست گیرم، رو سوی من کنید تا به سویتان بیایم».

     

    پس تو فرمان یاد خویش دادی و تو نیز وعده وفا فرمودی.

     

    فرمودی که حضورت را در دلمان مستدام کنیم تا تو نیز از یادمان نبری.

     

    ما عامل فرموده های توئیم، ما به یاد تو زیست می کنیم، تو نیز از

     

     ابر وعده خویش باران وفا ببار و ما را در نظر آر.

     

    ای در یاد آورنده به خاطر دارندگان!

     

    ای حضور قلب ذاکران!

     

    ای در اندیشه آنان که در اندیشه تواند!

     

     ای به یاد آنان که با یاد تو می زیند!

     

     ای مهربانترین مهربانان!

     

    بارخدایا!

    وسوسه های نفس نگذاشت جانم در نهر رجب تطهیر شود.

    از درآویختگان درخت طوبای شعبان هم که نبودم.

    ترحم فرما و در دریای رحمت رمضانت مستغرقم نما.

     

    ماه رحمت ، ماه عبودیت رمضان  مبارک. خیلی زیاد التماس دعا  

     

     منبع :(مناجات الذاکرین) -دریافتی از مناجات خمس عشره



    / نظرات ()
    طبقه بندی: خداوند ،  مطالب آزاد ، 
    تاریخ : دوشنبه 24 تیر 1392   ارسال توسط نسل سومی

    سلام قولا من رب رحیم


     چشمم به ی مطلب زیبا افتاد که مربوط به باور های کودکی ماست

    دوست دارین با هم ببینیمش؟

    پس ببینیم:

    کودکی بیش نبود ، شنیده بود خدا آن بالاهاست ، در آسمان ها.

    دستانش را که بلند کرد، خواست خدا را ببیند، بیشتر سعی کرد، روی نوک پاهایش ایستاد، دستانش را به راستای آسمان کشید اما نتوانست.


    http://razneghdar.persiangig.com/60895340487800538787.jpg


    بر سکویی ایستاد می خواست خدا راببیند اما باز هم کوتاه بود، کوتاه....


    بر دامنه کوهی رفت نتوانست

    بر قله رفت نتوانست

    او شنیده بود خدا آن بالاست اما نشینده بود خدا دیدنی نیست.

    با زبان شیرینش می گفت که: بابام همیشه میگه جوینده یابنده است

    بزرگتر که شد بر فراز بلندترین برج ها رفت


    باز هم خدا را ندید

    به ابرها سری زد آنجا بلندترین جا بود

    اما باز هم کوتاه بود

    می پنداشت دیدن خدا در پیمودن ارتفاع بالاست

    بعد از ابرها، نا امید شد

    گریان شد

    غمین شد ...

    ....

    سر بر سجده نهاد و گریست و گریست و گریست....

    پیرتر که شد

    به آرزویش رسید

    او خدا را در قلبش یافت

    همه چیز در قلب او بود

    و خدا را یافت در قلبش

    در وجودش .....



    خیلی زیباست!!!

    من که لذت بردم!


    اگر ما در زندگی همواره امیدور باشیم، به باورهامون رنگ تحقق می بخشیم.

    اگه موافقین لطفا نظر بدین تا همه ی ما از نظراتتون بهره مند بشیم.


    من خدایی دارم که در این نزدیکیست

    نه در آن بالاها مهربان خوب قشنگ چهره اش نورانیست

    گاه گاهی سخنی میگوید با دل کوچک من

    ساده تر از سخن ساده من او مرا می فهمد او مرا می خواند

    نام او ذکر من است در غم و در شادی

    چون به غم مینگرم

    آن زمان رقص کنان می خندم که خدا یار من است

    که خدا در همه جا یاد من است او خداییست که مرا می خواهد...


    به امید دیدار

    التماس دعای فرج

    منبع: صــــــــــهبا



    / نظرات ()
    طبقه بندی: خداوند ، 
    تاریخ : شنبه 21 اردیبهشت 1392   ارسال توسط نسل سومی

    فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ وَاشْکُرُوا لِی وَلَا تَکْفُرُونِ

    پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و مرا سپاس گزارید و کفران نعمت نکنید (آیه 152 سوره بقره)

     

    خدا..

    یک کاربر همیشه آنلاین است..

    نوبت توست..

    خدا منتظر است!

    هرچه زودتر آنلاین شو!




    منبع: راز دلتنگی ابرها..


    / نظرات ()
    طبقه بندی: خداوند ، 
    تاریخ : یکشنبه 15 اردیبهشت 1392   ارسال توسط نسل سومی


    یکی از سوالاتی که ممکنه به ذهن بیاد اینه که واقعا چرا خداوند متعال مومنان و بندگان خوبش رو اینقدر اذیت می کنه و به بلاهای زیادی مبتلا میکنه؟ این سوال چند جواب داره که در این پست به یکی از اونا می پردازیم. یکی از علت های اون که در روایات هم اشاره شده اجر و مزد اخرویه؛ یعنی خداوند متعال به این خاطر بنده های خوبش رو به بلا مبتلا می کنه که در آخرت براشون جبران کنه و اجر و مزد اون سختی ها رو بهشون بده. بزرگان علم کلام مثل خواجه نصیر الین طوسی، و علامه حلی هم این بحث رو مطرح کردن و معتقدن: هر بلا و سختی که از جانب خداوند متعال به بندهاش برسه و اونا مستحق اون نباشن، یعنی کاری نکرده باشن که مستحق اون بلا باشن؛ عوض و پاداش اون بلا بر خداوند متعال واجبه و این قاعده هم بر اساس عدل الهی استواره. (ایضاح المراد فی شرح کشف المراد، ص 286) لذا عقل بشری میگه چون خداوند متعال عادله باید تمام بلاهایی که به بندهاش وارد میکنه و اونا رو تو سختی میندازه جبران کنه، البته ضرورتی نداره که حتما تو دنیا باشه، بلکه می تونه این جبران کردن تو آخرت باشه.

    لذا طبق این قاعده هر اندازه بلا و مصیبت و رنج آدمی در دنیا زیاد باشه، به همون اندازه خداوند متعال جبران می کنه و عوض اون بلاها و رنج ها و مصیبت ها رو به اونا می ده؛ برای مومنان این جبران بیشتر جنبه آخرتی داره و خداوند متعال اونا رو در آخرت جبران میکنه و عوض اون بلا ها رو به اونا میده. در روایات بسیاری به این مطلب اشاره شده به طور مثال رسول خدا(ص) فرمودند:«به راستی بلای بزرگ، اجر بزرگ دار». هم چنین «ابن یعفور» از شاگردان امام صادق(ع) می گوید: از درد خود به حضرت اعتراض کردم؛ حضرت در پاسخ به من فرمودند: «ای عبدالله اگر مومن می دانست در مصیبت ها چه اجری برایش مقدر شده است، هر آینه آرزو می کرد که با مقراض تکه تکه شود». باز از حضرت نقل شده که فرمودند: «در کتاب علی(ع) آمده هر کس دینش درست باشد و عملش خوب، بلایش سخت تر است؛ و این برای این است که خداوند (عزوجل) دنیا را ثواب مومن نساخته است».

    هم چنیم در بعضی از روایات اشاره شده که بعضی از مقامات بهشت وجود داره که جز بلاهای سخت و طاقت فرسا بدست نمیان، به طور مثال امام صادق(ع) فرمودند: «به راستی که بنده در نزد خداوند متعال مقامی دارد که به آن نمی رسد مگر اینکه بلایی به بدنش وارد آید، یا مالش از بین رود». هم چنین فضل بن عثمان از حضرت صادق (ع) نقل کرد که حضرت فرمودند: «به راستی که در بهشت جایگاهی است که بنده به آن نمی رسد، جز به وسیله بلائی که به تن او می رسد».(اصول کافی، باب بلا، ج5، ص81-99)

    در نتیجه طبق ادله عقلی و روایات معصومین(علیهم السلام) به هر اندازه که در دنیا اذیت بشیم در آخرت خداوند متعال اونا رو جبران می کنه و اجر و مزدشون رو به ما خواهد داد. پس یکی از علتهای این بلاها آینه که خداوند سبحان در آخرت اجر بیشتری رو به مومنین بده و اونا رو در جایگاهای بهتری قرار بده.



    / نظرات ()
    طبقه بندی: خداوند ، 
    تاریخ : یکشنبه 13 اسفند 1391   ارسال توسط نسل سومی
    آقای مجتهدی میگفتن:
    هر وقت نا امید از هر جا شدی بدون خدا کارتو حل میکنه ...و اینو هم باید در نظر داشته باشیم که هر وقت به یاد خدا افتادیم قبل از اینکه ما بخوایم به یاد خدا باشیم خدا به یاد ما بوده مگر ممکنه شما فکری از دلتون بگذره و خداوند به اون آگاه نباشه؟ قبل از اینکه به دلتون برسه خدا بهش آگاه هست. خدا انقدر بزرگه که هیچ پوشیده و مجهولی براش در دنیا وجود نداره چه برسه به قلب و دل شما که جایگاه و حرم خودش هست. دل شما هم انقدر بزرگه که خدا رو به خوبی میشناسه, یعنی خدا انقدر بزرگ هست که نمیتونه برای دل هیچ کس مجهول باشه. این وسط که خدا از دل شما آگاه هست و دل شما هم خدا شناس, خود شما ایستادید! کافیه برید کنار تا بتونید ببینیدش...

    هر وقت از همه چیز غیر خدا نا امید شدید, خدا کمکتون میکنه. گاهی آدم دلش پر هست, غم و اندوه داره. احساس میکنه بن بست هست و تغییری در کار نیست.یه موقع هایی یه اتفاقاتی میوفته یا اوضاع جوری پیش میره که شما با دل شکسته بر می گردید طرف خدا و نیازتون رو بهش میگید, همین هم لطف خداست که به دلتون انداخته برگردید به طرفش.

    ادم هرچقدر نا امید باشه درهارو بسته تر میبینه یه موقع سالی میگذره این تو نا امیدیش مونده در صورتیكه این ناامیدی گناه بزرگ و نا بخشودنی بوده كه همین باعث هبط وجودش شدهطبق این حدیث قدسی كه من نزد ظن بنده خودم هستم اگر فرد ناامید باشه به رحمت و كرم خدا ،هیچی دستگیرش نیست مگه اینكه باز لطف خدا شامل حالش باشه, ولی اگه برعكس خوش بینه انگار از زمین و اسمون رحمت بهش میباره,شده آدم زوركی تلقین كنه همه چی خوبه یا دعا كنه زیبایی ها و مهربونی خدارو بتونه ببینه چون بجز خیر از خداوند چیزی به ما نمیرسه ولی نا امیدی ما باعث میشه همه چی رو در ناامیدی و دوری ببینیم فقط سعی كنین امیدوار باشین و خودتون به یقین برسین كه مطمئنین كرامت خداوند همه كاری رو میتونه بكنه و بزرگی خدارو باور كنین.

    التماس دعا


    / نظرات ()
    طبقه بندی: خداوند ، 
    تاریخ : شنبه 25 آذر 1391   ارسال توسط نسل سومی
    (تعداد کل صفحات:3)      [1]   [2]   [3]  


    فهرست اصلی


    موضوعات


    مطالب اخیر


    نظر سنجی
    مهم ترین علت بدحجابی از نگاه افراد بدحجاب چیست؟










    برچسب ها


    امکانات جانبی


    حدیث موضوعی


    نوای وبلاگ



    آمار وبلاگ
  • بازدیدهای امروز : نفر
  • بازدیدهای دیروز : نفر
  • كل بازدیدها : نفر
  • بازدید این ماه : نفر
  • بازدید ماه قبل : نفر